انجمن گفتگوی کردکوی

نسخه کامل: مشاعره
شما در حال مشاهده نسخه متنی این صفحه می‌باشید. مشاهده نسخه کامل با قالب بندی مناسب.
لطفا با یک یا دو بیت شعر مشاعره رو ادامه بدین و از گذاشتن اسپم مثل شکلک و جملات کوتاه عالیه و خوبه و ... خود داری کنید .
بیت اول :

از من جدا مشو که توام نور دیده ای
آرام جان و مونس قلب رمیده ای
یک روز به شیدایی ، در زلف تو آویزم
زان دو لب شیرینت ،صدشوربرانگیزم
من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم
چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم .
از من جدا مشو که تو نور دیده ای
آرام جان و مونس قلب رمیده ای
HeartHeartHeartHeartHeart
تنهای ستاره ی آسمان شبم راچیده ای
بازآی تو یارا که در نهان بی جانم نفس مسیحایی دمیده ای
HuhHuhHuhHuhHuhHuhHuhHuhHuh
Big Grin
آقای خاکی دوتا گل کاشتین .یکی این که تو مشاعره هر بیت با حرف آخر بیت قبل شروع میشه یعنی باید شما با حرف "م" شروع می کردین .این یه دونه اش .
دومیش : این شعره شما نوشتی؟از بس بی وزن و بدقافیه و مشکلداره آدم گریه اش می گیره .
باز بیاین و به اشعار زیبای من گیر بدین Big Grin

من ادامه اش می دم :

یار مرا ،غار مرا ،عشق جگر خوار مرا
یار تویی ،غار تویی ،خواچه نگهدار مرا
شاید نیت ما مشاعره نبود اما اینمConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedConfusedAngry
ای هدهد صبا به سبا می فرستمت بنگر که از کجا به کجا می فرستمت
HeartHeartHeartHeartHeartHeartHeartHeartTongue
اینم شعر که پیوست این مطلبه
کوچه ی آشتی
نیمی شِد یه پنجره تو کوچه آشتی واکونی
اِز لبی تارومیا اِسمی منا صدا کونی
سردا می ندازی پاین دلم براد یُخته میشِد
نیمی شد زیر چشییم شُدش به من نیگا کونی
مِثی کفتر پِریدی از سری دوشی دیفالا
پس همینجوری می خواسی منا تورئ ما کونی
منی که همش براد این در و اون در می زدم
می باد این جوری دساما تو حنا کونی
من بایس میونی مردابی شبا جون بکنم
تو می باد تو حوضی نقره ای سحر شنا کونی
من بایس هر جا می ری عصایی دسی تو باشم
تو می باد میونی را دسی منا عصا کونی
راس می گوی دوسدا بشناس نیمی خواد اشک بی ریزی
نیمی خواد نصفی شبی مردوما زابرا کونی
محلد نیمی زارم بلکی خودد از رو بری
شایدم یه پنجره تو کوچه آشتی واکونی
تو که ناخوانده ای علم سماوات‎
تو که نابرده ای ره در خرابات‎
تو که سود و زیان خود ندانی‎
به یاران کی رسی هیهات هیهات
تهي بود نسيمي
سياهي بود و ستاره اي
هستي بود و زمزمه اي
لب بود و نيايشي
من بود و تويي
نماز و محرابي
یک سال دیگر آمد و دنیا عوض نشد
چیزی بغیر از پیراهن از تن امید عوض نشد!

BlushBlushBlushBlushBlushHeart
دردم از یار است و درمان نیز هم
جان فدای او شد و جان نیز هم .
لینک مرجع